Effects of the storage conditions on the stability of natural and synthetic cannabis in biological matrices for forensic toxicology analysis: An update from the literature
Содржина
[проверена преработка] | [проверена преработка] |
Ред 5: | Ред 5: | ||
=== Ликвидацијата на Ќучук Сулејман === |
=== Ликвидацијата на Ќучук Сулејман === |
||
Во втората половина на 19 век, во Македонија се јавуваат одметници од власта, кои вршеле насилство од секаков вид, пред чии зулуми турската власт често замижувала. Еден од нив бил и Ќучук Сулејман, кој се движел во Прилепскиот крај, водејќи со него цела чета помагачи во неговите злодела. Тој собирал данок од сите прилепски села, вршел потурчување, силувал, тепал и сл. Неговите насилства биле толку зачестени што прилепчани од градот и од селата не можеле повеќе да ги трпат. Трпението кај народот сосема се изгубило кога овој разбојник го фатил попот Цеко од Прилеп кога се враќал од Прекуридските села, каде вршел служба, и го посрамотил и измалтретирал. Попот, по таквото малтретирање, не можел да живее и почиинал од срам и тага. |
|||
при што во 1879 година го убил Ќучук Сулејман, кој долго време ги измачувал селаните од прилепскиот крај.<ref>Силянов, Христо. Освободителните борби на Македония, София, 1933, стр. 97.</ref> Четник во неговата чета во 1879 година бил [[Ѓорѓи Лажот]], а негов четник бил и Најдо, таткото на идниот војвода на ВМОРО, [[Мирче Најденов]].<ref>Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 112.</ref><ref>Ацев, Петър. Спомени, Алфаграф, София, 2011, стр. 399.</ref> Спиро војвода бил убиен во борба.<ref>Македонците в културно-политическия живот на България. Анкета от Изпълнителния комитет на Македонските братства, Книгоиздателство Ал. Паскалев и с-ие, София, 1918, стр. 95.</ref> |
при што во 1879 година го убил Ќучук Сулејман, кој долго време ги измачувал селаните од прилепскиот крај.<ref>Силянов, Христо. Освободителните борби на Македония, София, 1933, стр. 97.</ref> Четник во неговата чета во 1879 година бил [[Ѓорѓи Лажот]], а негов четник бил и Најдо, таткото на идниот војвода на ВМОРО, [[Мирче Најденов]].<ref>Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 112.</ref><ref>Ацев, Петър. Спомени, Алфаграф, София, 2011, стр. 399.</ref> Спиро војвода бил убиен во борба.<ref>Македонците в културно-политическия живот на България. Анкета от Изпълнителния комитет на Македонските братства, Книгоиздателство Ал. Паскалев и с-ие, София, 1918, стр. 95.</ref> |
||
Преработка од 15:51, 22 јуни 2024
Спиро Црне бил ајдутин од Македонија.
Животопис
Спиро Црне е роден во прилепското село Дабница. Бил син на Илија Големџијата, шверцер на тутун. Дејствувал како ајдутин во Прилепско.
Ликвидацијата на Ќучук Сулејман
Во втората половина на 19 век, во Македонија се јавуваат одметници од власта, кои вршеле насилство од секаков вид, пред чии зулуми турската власт често замижувала. Еден од нив бил и Ќучук Сулејман, кој се движел во Прилепскиот крај, водејќи со него цела чета помагачи во неговите злодела. Тој собирал данок од сите прилепски села, вршел потурчување, силувал, тепал и сл. Неговите насилства биле толку зачестени што прилепчани од градот и од селата не можеле повеќе да ги трпат. Трпението кај народот сосема се изгубило кога овој разбојник го фатил попот Цеко од Прилеп кога се враќал од Прекуридските села, каде вршел служба, и го посрамотил и измалтретирал. Попот, по таквото малтретирање, не можел да живее и почиинал од срам и тага.
при што во 1879 година го убил Ќучук Сулејман, кој долго време ги измачувал селаните од прилепскиот крај.[1] Четник во неговата чета во 1879 година бил Ѓорѓи Лажот, а негов четник бил и Најдо, таткото на идниот војвода на ВМОРО, Мирче Најденов.[2][3] Спиро војвода бил убиен во борба.[4]
Спиро Црне како мотив во уметноста и во популарната култура
Убиството на Ќучук Сулејман од страна на Спиро Црне е опеано во народната песна „Спиро Црне и Ќучук Сулејман“.[5] Во 1903 година, Марко Цепенков ја објавил драмата „Црне Војвода“.
Наводи
- ↑ Силянов, Христо. Освободителните борби на Македония, София, 1933, стр. 97.
- ↑ Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 112.
- ↑ Ацев, Петър. Спомени, Алфаграф, София, 2011, стр. 399.
- ↑ Македонците в културно-политическия живот на България. Анкета от Изпълнителния комитет на Македонските братства, Книгоиздателство Ал. Паскалев и с-ие, София, 1918, стр. 95.
- ↑ Томе Саздов, Грива тресе, бисер рони (епска народна поезија). Скопје: Заштита, 1970, стр. 123-124.