Type a search term to find related articles by LIMS subject matter experts gathered from the most trusted and dynamic collaboration tools in the laboratory informatics industry.
Beocja (gr. Βοιωτία, Boiotia, łac. Beotia) – kraina historyczna w środkowej starożytnej Grecji między Zatoką Koryncką a Zatoką Eubejską Północną i Południową oraz Cieśniną Ewripos.
Od 2011 roku Beocja (Viotia) jest jednostką regionalną w Republice Greckiej w regionie administracyjnym Grecja Środkowa, ze stolicą w Liwadii. Graniczy z Attyką Zachodnią i Attyką Wschodnią (region Attyka) oraz Fokidą i Ftiotydą (Grecja Centralna). Powierzchnia Beocji wynosi 2952 km², zamieszkuje ją około 130,7 tys. ludzi (stan z 2005 roku).
W starożytności Beocja odgrywała ważną rolę. Jej głównym miastem były Teby. W południowej części Beocji znajdowały się dwa pasma górskie: Kiteron i Helikon (siedziba muz). Większość jej obszaru zajmowały jednak żyzne pola uprawne, zdatne też do hodowli.
W VII wieku p.n.e. powstał Związek Beocki, skupiające polis z tej krainy z Tebami na czele. W czasie wojny peloponeskiej Związek początkowo opowiedział się po stronie Sparty, odnosząc ważne zwycięstwo w bitwie pod Delion. Beocja odgrywała największą rolę w IV wieku p.n.e. pod rządami Epaminondasa. Po bitwie pod Leuktrami w 371 p.n.e. Beoci odebrali Sparcie hegemonię w Grecji.
Kres złotej epoce Beocji położyła przegrana z Macedonią w 338 p.n.e.
Z Beocji pochodzili:
Ważnymi ośrodkami miejskimi na terenie Beocji były w starożytności: